อ่านสปอยล์ไม่ชัดอย่าเพิ่งเอะไปครับให้ คลิกขวาแล้วเลือก View Image ดูครับ เห็นชัดเจนตามภาพต้นฉบับแน่นอน...
ยินดีต้อนรับสู่ Mutoon Ver.2.5 สมัครสมาชิกและ Log in ให้เรียบร้อยนะครับเพื่อจะได้ไม่มีโฆษณา
อย่าทำตัวป่วนบอร์ด และปั่นกระทู้ ดับเบิ้ลโพสต์(โพสต์ติดกัน2อัน) มีโทษถึงแบน ตอนนี้โดนแล้ว1คน
เปิดรับบริจาคเงิน เพื่อจดโดเมน.com ครับ เป้าหมายที่ 20 $ ครับ รายละเอียดคลิกที่นี่
ตอนนี้ ทุกคนจะเห็นเหรียญประจำตัวสำหรับคนที่ไม่ได้ซื้อเป็นรูปลูกไก่นะครับ(สำหรับคนที่ไม่ได้ซื้อรูปอื่น)
ตอนนี้เปลีี่ยน Emoticon ในบอร์ดใหม่หมดแล้วนะครับ อันเก่าไม่รู้มันหายไปไหน

    Reborn 237

    Share

    pikcolokung
    Mutoon Admin
    Mutoon Admin

    โพสต์ทั้งหมด : 449
    ชื่อเล่น : ปิคโกโร่
    เผ่า : กึ่งเทพ
    เข้าร่วม : 10/02/2009
    Mu Point : 2559
    H.P. :
    100 / 100100 / 100

    Reborn 237

    ตั้งหัวข้อ by pikcolokung on Fri May 15, 2009 3:06 pm


    หน้า1
    Reborn Target 237 : คำสารภาพ
    สึนะ : บอยคอตจะไม่ยอมทำงานบ้านและไม่ขออยู่ร่วมกันงั้นเหรอ!?
    สึนะ : บะ...แบบนั้นมัน!! (คิด - การต่อสู้กับเบียคุรันมันเหลืออีกแค่อาทิตย์เดียวเองนะ~!!)
    รีบอร์น : พวกเราอยู่ฝ่ายเดียวกับเคียวโกะแล้วก็พวกผู้หญิงน่ะนะ ยังไงก็ตั้งใจฝึกกันด้วยล่ะ!
    สึนะ : พวกนาย แบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลยนะ!!
    ยามะ : ได้ยินที่พวกนั้นบอกแล้วนี่ แล้วนายจะเอายังไงล่ะฮึ สึนะ?
    สึนะ : ...อืมม...


    หน้า2
    สึ
    นะ : ถึงยังไง
    พวกเราก็ไม่สามารถบอกพวกนั้นในเรื่องที่เกี่ยวกับมาเฟียและมิลฟีโอ
    เล่ได้หรอก...
    พวกเราจะยอมให้พวกนั้นต้องเข้ามาเกี่ยวข้องในการต่อสู้ใหญ่ครั้งนี้ไม่ได้
    หรอก...
    โกคุ : ยัย2คนนั่นนี่ไม่คิดถึงความรู้สึกของรุ่นที่10ซะมั่งเลย... ผมก็เห็นด้วยว่าเราไม่บอกอะไรพวกนั้นน่าจะดีกว่านะครับ
    ยา
    มะ : แต่ว่านะ ถ้ามีแค่ 2 คนนั้นที่ไม่รู้เรื่องนี้เลย
    ฉันก็คิดว่ามันเป็นเรื่องน่าเศร้านะที่เหมือนกับว่ากลายเป็นคนที่ถูกแบ่งแยก
    ออกไปน่ะ...
    สึนะ : มันก็จริงนะ... แต่ว่า...
    คุณพี่ : เราจะบอกอะไรพวกนั้นไม่ได้เด็ดขาด!! ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเคียวโกะ!! ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเคียวโกะ!!
    โกคุ : หนวกหูว้อย
    สึนะ : คุณพี่...
    สึนะ : ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเราจะต้องฝึกกันหนักอยู่แล้ว แต่ยังไงตอนนี้พวกเราก็คงจะต้องช่วยกันดูแลตัวเองกันในเรื่องอื่นๆแล้วล่ะ
    สึนะ : ...ฉันว่ามันก็คงจะต้องเป็นแบบนั้นล่ะนะ พวกเราทุกคนช่วยกันดูแลตัวเอง มันก็คงน่าจะพอไหวล่ะนะ
    คุณพี่ : อืม
    โกคุ : ครับ
    ยามะ : ก็คงงั้น

    หน้า3
    ----- นับจากนั้นพวกเราจึงต้องทั้งฝึกแล้วก็ทำงานบ้านเองไปด้วย ...แต่ว่า... -----

    ยามะ : นี่นายใส่ผงซักฟอกมากไปรึเปล่าน่ะ?
    สึนะ : หือ
    โกคุ : อืมม เคล็ดลับในการหั่นอาหารที่ดี ขั้นแรกต้องหั่นให้มีความบางที่เหมาะสม...
    สึนะ : โกคุเทระคุง!! ไฟมัน!! ไฟมันจะไหม้ฐานทัพแล้ว!!
    สึนะ : อ่า
    โกคุ : ขอโทษครับ! ผมต้องขอโทษจริงๆครับ!!
    คุณพี่ : ฉันหิวหลังจากการฝึกแบบสุดหูรูดแล้วนะ... ทนไม่ไหวแล้ว!
    แรมโบ้ : เค้าหิว หิวข้าวอ่ะ!!
    ยามะ : ช่วยไม่ได้แฮะ งั้นคงต้องกินบะหมี่ถ้วยแทนไปก่อนก็แล้วกันนะ

    --- ยิ่งไปกว่านั้นการฝึกของพวกเราก็ไปได้ไม่ค่อยจะดีนัก... สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเราจึงมีแต่เพียงความเครียดเท่านั้น ---




    หน้า5
    เคียว
    โกะ : ดูเหมือนว่าเมื่อวานพวกพี่ชายจะต้องกินบะหมี่ถ้วยกัน...
    แล้วนี่วันนี้พวกเค้าจะได้กินอะไรที่มันมีคุณค่าบ้างหรือยังนะ...?
    ฮารุ : ถ้าพวกคุณสึนะบอกความจริงมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น พวกเราก็คงจะทำอาหารที่ดีกว่านั้นให้ทานแท้ๆ...
    เบียงกี้ :ก็นะ ดูเหมือนพวกเธอคงคิดว่าพวกผู้ชายจะยอมบอกง่ายๆสินะ แต่ฉันไม่คิดว่าเรื่องมันจะง่ายขนาดนั้นหรอก...
    เบียงกี้ : มันก็คงเป็นเพราะ 2 เหตุผลน่ะนะ อย่างแรกคือพวกนั้นไม่อยากให้พวกเธอเปลี่ยนไป


    หน้า6
    เบียงกี้ : พวกนั้นคิดว่าถ้าหากพวกเธอรู้ความลับนั่นแล้ว พวกเธอคงจะต้องเปลี่ยนไปจากคนเดิมที่เคยเป็นอยู่
    เบียงกี้ : นั่นก็คือสิ่งที่เจ้าพวกนั้นกลัวที่สุด และยิ่งเป็นคนที่พวกเค้าต้องการที่จะปกป้องมากที่สุดด้วยแล้ว
    เบียงกี้ : แต่การที่คิดว่าคนอื่นจะไม่เปลี่ยนแปลงไปน่ะ มันก็เป็นได้แค่จินตนาการที่พวกนั้นอยากจะให้เป็นเท่านั้นแหละ


    หน้า7
    สึนะ : คันจมูกจังแฮะ
    โกคุ : นี่ใครกำลังแอบนินทาพวกเราอยู่นะ?
    คุณพี่ : มื้อนี้ขาดสารอาหารแบบสุดหูรูด!!
    ยามะ : แต่ว่านี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้รู้เลยล่ะนะ... ว่าการฝึกของพวกเราน่ะมันจะไม่ราบลื่นเลยถ้าหากว่าไม่มีพวกนั้นคอยช่วย...
    สึนะ : นั่นสินะ... การต่อสู้เองก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้ว... บางทีพวกเราก็ควรจะต้องบอกพวกนั้น...
    เรียวเฮ : ไม่ได้!! นายจะทำยังไงถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเคียวโกะ!!
    สึนะ : ชะ..ใช่แล้วล่ะ!!
    เบียงกี้ : และข้อสองก็คือ หลักความคิดที่อยู่ในใจของพวกเขา พวกผู้ชายน่ะมักคิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่ผู้ชายจะต้องปกป้องผู้หญิง...
    เบี
    ยงกี้ :
    พวกนั้นน่ะถือว่ามันเป็นการพนันกับความภาคภูมิในฐานะของผู้ชายเลยล่ะนะ
    ในการที่จะปกป้องไม่ให้พวกเธอต้องมาเห็นโลกที่แสนเลวร้ายนี้


    หน้า8
    ฮารุ : ฮารุดีใจที่พวกเขาคิดแบบนั้นนะคะ... แต่ว่าพวกเราก็แค่อยากจะเป็นกำลังให้กับพวกเขา
    ฮารุ : ฮารุไม่คิดว่ามันยุติธรรมเลยนะคะ ที่จะให้พวกผู้ชายมาตัดสินใจแทนตัวพวกเราเองทั้งหมดแบบนี้น่ะ
    เบียงกี้ : มันก็เป็นอย่างที่เธอพูดนั่นแหละนะ พวกผู้ชายน่ะทั้งเห็นแก่ตัวแล้วก็ไม่มีเหตุผล...
    เบียงกี้ : แต่ว่า สิ่งที่มันเกินกว่าที่ผู้หญิงคิดก็คือ พวกผู้ชายน่ะยอมที่จะเสี่ยงชีวิตของตัวเองเพื่อความภาคภูมินั่น
    เบี
    ยงกี้ : และแน่นอนว่า ผู้ชายที่ไม่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อความภาคภูมินั่น
    มันก็ไม่ใช่ผู้ชายเหมือนกันนั่นแหละนะ พวกนั้นนี่เหมือนกับ...
    โคลม : ...ชั้นขอตัวก่อนนะคะ
    ฮารุ : อื้อ
    เคียวโกะ : โคลมจัง แล้วเจอกันน.....!! นี่หลังเธอไปโดนอะไรมาน่ะ!?


    หน้า9
    โคลม : แค่แผลที่ได้จากการฝึกวันนี้น่ะค่ะ... แต่ฉันคิดว่ามันก็คงจะเป็นแค่รอยข่วนถ้าเทียบกับบอสและคนอื่นๆ
    ฮารุ / เคียวโกะ : ฮารุ-เคียวโกะ จัง! อา...
    ฮารุ : ฮารุน่ะคิดว่าความภาคภูมิของผู้ชายอะไรนั่นน่ะ เป็นเรื่องที่ไม่มีเหตุผลแถมยังไม่เข้าใจเลยสักนิดด้วย แต่ว่า...
    เคียวโกะ : ...ตอนนี้พวกเราลืมเรื่องการบอยคอตเอาไว้ก่อนดีกว่าเนอะ?

    --- วันต่อมา ---

    pikcolokung
    Mutoon Admin
    Mutoon Admin

    โพสต์ทั้งหมด : 449
    ชื่อเล่น : ปิคโกโร่
    เผ่า : กึ่งเทพ
    เข้าร่วม : 10/02/2009
    Mu Point : 2559
    H.P. :
    100 / 100100 / 100

    Re: Reborn 237

    ตั้งหัวข้อ by pikcolokung on Fri May 15, 2009 3:06 pm


    หน้า 10
    สึนะ : อ่า...
    เบียงกี้ : สึนะ!! แย่แล้วล่ะ!!
    เบี
    ยงกี้ : เคียวโกะเพิ่งจะหนีออกไปจากฐานทัพ!!
    เธอบอกว่าตัวเองไม่เป็นที่ต้องการสำหรับที่นี่
    ที่ที่ไม่มีใครบอกอะไรกับเธอเลยสักอย่าง!!
    สึนะ : ว่าไงนะ!?
    เบียงกี้ : ถ้าไปตอนนี้อาจจะยังทันอยู่! นายรีบตามเธอไปเร็วเข้า!!
    สึนะ : จางนีนิ ช่วยเปิดประตูหน่อย!!
    เบียงกี้ : เคียวโกะวิ่งเข้าไปในเมืองน่ะ!!
    รีบอร์น : หืม? คิดจะทำอะไรน่ะถึงได้ไปหลอกเจ้าสึนะแบบนั้น?
    เบียงกี้ : ก็ดูเหมือนว่าการฝึกจะยังไปได้ไม่ค่อยดีน่ะนะ มันก็เลยต้องเติมพลังกันสักหน่อยน่ะจ๊ะ ♥


    หน้า11
    รีบอร์น : ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
    สึนะ : (คิด - นี่ฉันจะทำยังไงดี...!! ทั้งหมดนี้มันเป็นมันเป็นความผิดของฉันเอง... ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเคียวโกะจัง...)
    สึนะ : (คิด - เจอแล้ว!!)
    สึนะ : เคียวโกะจัง!!
    เคียวโกะ : สึนะคุง! นี่เธอก็ออกมาข้างนอกเหมือนกันเหรอ?
    สึนะ : เอ๋? มะ..ไม่ใช่ยังงั้น... อืม...
    เคียวโกะ : ฉันออกมาซื้อของตามปกติน่ะ คุณเบียงกี้บอกว่าวันนี้ฉันออกมาซื้อของข้างนอกคนเดียวก็ได้น่ะจ๊ะ...


    หน้า12
    สึนะ : เอ๋...? ปะ..ไปซื้อของ?
    เคียวโกะ : จากนี้ไปพวกเราจะกลับมาทำกับข้าวให้ทุกคนทานกันอีกน่ะ แล้ววันนี้จะทำเป็นแบบพิเศษให้เลยล่ะจ๊ะ!
    สึนะ : (คิด – เบียงกี้ นี่เธอหลอกฉันเหรอ!!) [รูป : ยัยแมงป่องพิษ]
    เคียวโกะ : สึนะคุง ดูหน้าซีดจังเลย เป็นอะไรรึเปล่าจ๊ะ?
    สึนะ : เอ่อ... ปะ..เปล่า... ฉัน...แค่คิดไปว่าเธอหนีออกมาเพราะว่าผิดหวังเกี่ยวกับเรื่องการบอยคอตน่ะ...
    เคียวโกะ : เอ๋...? ...ไม่มีแล้วล่ะจ๊ะ เรื่องนั้นพวกเรายกเลิกกันไปแล้วล่ะ
    เคียวโกะ : พวกเราทั้งคู่ตัดสินใจที่จะเชื่อมั่นในตัวของพวกเธอ ดังนั้นถึงจะยังไม่บอกอะไรพวกเราตอนนี้ก็ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ
    สึนะ : ไม่... ฉันจะบอก


    หน้า 13
    สึนะ : ในตอนที่ฉันออกมาตามหาตัวเธอน่ะ มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ลองคิดถึงความรู้สึกของพวกเธอทั้ง 2 คนดูบ้าง...
    สึนะ : และก็ได้เข้าใจว่าที่ผ่านมาฉันมันเห็นแก่ตัวมาตลอด การที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักอย่าง...
    สึนะ : กับการที่รู้ว่าต้องมีอะไรบางอย่างแน่นอน แต่ว่ากลับไม่มีใครยอมบอกอะไรเลยน่ะมันเป็นเรื่องที่ต่างกันมาก...
    สึ
    นะ :
    ทั้งๆที่พวกเธอต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องเลวร้ายนี้มาตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้
    ทั้งๆที่พวกเธอเองก็บอกแล้วว่าต้องการที่จะร่วมต่อสู้ด้วยกันกับพวกเรา...
    สึ
    นะ :
    ฉันคิดว่าถ้าพวกเรายังคงไม่ยอมที่จะบอกอะไรเลยและยังทำเหมือนกับว่ามันไม่มี
    อะไรเกิดขึ้น พวกเรานี่ก็คงจะเรียกได้ว่าโหดร้ายมากเลยล่ะ...
    สึนะ : และนี่ก็คือเหตุผลที่ฉันอยากจะบอกเรื่องนี้กับเธอ... และเดี๋ยวฉันก็จะไปบอกกับฮารุด้วยเหมือนกัน...

    --- ...ดังนั้นฉันก็เลยบอกกับเธอ... ---



    หน้า 14
    --- เรื่องเกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนนี้... เกี่ยวกับมิลฟีโอเล่และเบียคุรัน... ---
    ---
    เกี่ยวกับเรื่องที่คนพวกนั้นเป็นมาเฟีย
    และตัวฉันที่ถูกให้เป็นเป็นหัวหน้ารุ่นที่10ของวองโกเล่...
    และการต่อสู้ทั้งหมดจนถึงตอนนี้... ---
    ---
    ในตอนนั้นฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ ว่ามันเป็นเพราะแสงอาทิตย์ยามเย็นหรือเปล่า
    แต่มันก็ดูเหมือนกับว่าตาของเคียวโกะจังนั้นคลอไปด้วยน้ำตา... ---
    --- แต่ว่าฉันก็ยังคงบอกทุกอย่างกับเธอ... ---
    --- เคียวโกะจังได้แต่พยักหน้ารับรู้เรื่องราวต่างๆอย่างเงียบๆ... ---

    สึนะ : เรื่องมันก็... ประมาณนี้แหละนะ...
    เคียวโกะ : อื้ม...
    สึนะ : ตกใจหรือเปล่า...?
    เคียวโกะ : อื้ม...


    หน้า15
    สึนะ : (คิด – ...แบบนี้มันจะดีจริงๆหรือเปล่านะ...)
    เคียวโกะ : ขอบคุณนะที่บอกทุกอย่างกับฉัน สึนะคุง
    สึนะ : อื้อ
    เคียวโกะ : ถ้างั้นที่อยู่ตรงเอวนั่นก็คืออาวุธกล่องของเธองั้นสินะ?
    สึนะ : อะ..ใช่แล้วล่ะ เจ้านี่น่ะ...
    เคียวโกะ : แล้วก็ยังเป็นเจ้าหนูจอมดื้อด้วยสินะ
    สึนะ : อื้อ ใช่แล้วล่ะ... ฉันเองก็ยังไม่รู้ว่าจะรับมือกับเจ้านี่ยังไงดี
    สึนะ : เจ้านี่น่ะมักจะต่อต้านแบบนี้เสมอ แล้วก็ดูเหมือนว่ามันต้องการที่จะฆ่าฉัน
    เคียวโกะ : ว้าว ขอดูหน่อยสิ!
    สึนะ : อี๋!! มะ..ไม่ได้นะ เจ้านี่มันอันตราย!! ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอขึ้นมา!!


    หน้า 16
    สึนะ : เห็นไหมล่ะ เจ้านี่น่ะพยายามที่จะหาทางออกมาเล่นงานฉัน!!
    เคียวโกะ : ขอโทษจ๊ะ!!
    สึนะ : เจ้านี่...
    เคียวโกะ : เจ้าหนูนี่... ดูเหมือนเขาจะอยากเป็นเพื่อนกับสึนะคุงมากเลยนี่นะ
    สึนะ : หือ?
    เคียวโกะ : ก็เขาน่ะแสดงอารมณ์ทุกอย่างออกมาเหมือนกับเธอเลยนี่นา
    สึนะ : อารมณ์... เดียวกันงั้นเหรอ?
    เคียว
    โกะ : ก็ตอนที่สึนะคุงกังวลหรือเครียดขึ้นมาน่ะ
    เขาเองก็ดูจะเป็นเหมือนกันนะ ทั้งคู่เลยล่ะ ในตอนที่สึนะคุงกังวลขึ้นมา
    เจ้าหนูนี่เองก็จะสั่นเหมือนกับว่าเครียดไปด้วยเลยล่ะ
    สึนะ : ...แต่ว่าตอนที่มันเขย่ากล่องน่ะ มันกำลังต้องการที่จะฆ่า...


    หน้า 17
    สึนะ : (คิด – ใช่แล้วในตอนนั้น... อยู่ๆฉันก็รู้สึกกังวลขึ้นมา... แล้วก็รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังกลัวอะไรสักอย่างอยู่...)
    สึนะ : (คิด – ในใจของฉันคิดแต่จะปฏิเสธมันมาตลอดในช่วงเวลาที่ผ่านมา)
    สึ
    นะ : (คิด – แล้วก็เพราะแบบนั้นมันถึงได้เข้ามาทำร้ายฉัน...
    และมันก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อฉันปฏิเสธมันมากขึ้นและมากขึ้น...)
    สึนะ : (คิด – งั้นก็หมายความว่าเจ้านี่... ก็คือ...สิ่งที่จะแสดงความรู้สึกที่อยู่ในใจของฉันออกมา...!?)

    ------------------------“จิตใจของทั้งสองกำลังเผชิญหน้ากัน...!”------------------------


    ขอบคุณ http://reborntfc.freeforums.org


    _________________
    Mutoon Shopping Mall คลิก



    "แค่ขอบคุณก็ไม่เสียเวลาหรอก"

    rakdee302
    ระดับ::สมาชิกขั้น1{F}
    ระดับ::สมาชิกขั้น1{F}

    โพสต์ทั้งหมด : 19
    ชื่อเล่น : สาม
    เผ่า : มนุษย์
    เข้าร่วม : 12/06/2009
    Mu Point : 31
    H.P. :
    100 / 100100 / 100

    Re: Reborn 237

    ตั้งหัวข้อ by rakdee302 on Thu Jun 25, 2009 7:48 pm

    จะเปนไง

    มั้งหน๋าเจ้ากล่อง

    เนี่ยดูเก่งจัด

    mdisgkroupza
    ระดับ::สมาชิกขั้น1{E}
    ระดับ::สมาชิกขั้น1{E}

    โพสต์ทั้งหมด : 21
    ชื่อเล่น : โจ
    เผ่า : มนุษย์
    เข้าร่วม : 09/07/2009
    Mu Point : 81
    H.P. :
    100 / 100100 / 100

    Re: Reborn 237

    ตั้งหัวข้อ by mdisgkroupza on Thu Jul 09, 2009 9:49 pm

    ดีดี ขอบคุนครับ

    mungday123
    ระดับ::สมาชิกใหม่
    ระดับ::สมาชิกใหม่

    โพสต์ทั้งหมด : 2
    ชื่อเล่น : มีน
    เผ่า : เทพสวรรค์
    เข้าร่วม : 08/01/2010
    Mu Point : 2
    H.P. :
    100 / 100100 / 100

    Re: Reborn 237

    ตั้งหัวข้อ by mungday123 on Fri Jan 08, 2010 5:09 pm

    ....

      เวลาขณะนี้ Sun Dec 11, 2016 11:09 am